| |
1962
yılına kadar Bolu Sancak Beyliği’ne bağlı bir Voyvodalık ve
1934 yılına kadar da AKÇAŞEHİR adıyla nahiye olan bölge, 1934
yılında da isim değişikliği yapılarak bölgenin Fatihi AKÇAKOCA
BEY’in adını alarak AKÇAKOCA ilçesi olmuştur. Aralık 1999 tarihinde
Düzce’nin il olması nedeniyle Akçakoca ilçesi Düzce iline bağlanmıştır.
Coğrafi Yapı
Akçakoca ilçesinin sınırları içinde kalan alan, genel de
kuzeyden güneye ve batıdan doğuya doğru yükselen bir özellik
taşımakta olup kayda değer en önemli yükseltiler güneyde
Kaplandere ve Orhan Dağları, doğuda ise Kızıltepe (1.486
m)’dir. İlçe dahilindeki en büyük akarsu Melen Çayı olup
bu çay aynı zamanda Sakarya ile mevcut idari sınırı teşkil
etmektedir. Çayağazı, Hiciz, Orhan ve Değirmenağzı dereleri
diğer önemli akarsuları teşkil etmektedir. İlçenin sahil
uzunluğu 35 km’dir ve sahil geniş ve uzun haliyle tabii
bir plaj halindedir. Ilıman deniz ikliminin hakim olduğu
ilçe, iklim özellikleri bakımından Karadeniz ve Marmara
Bölgesi arasında bir geçiş niteliğindedir. Yıllık yağış
ortalaması 990 mm olup en sıcak ay ortalaması (Temmuz) 23
derece, en soğuk ay ortalaması (Ocak) 5 derecedir. İlçenin
hakim rüzgarı poyrazdır.
Nüfus
İlçe ve çevresinin nüfusu 93 Harbi ve 1917 Bolşevik İhtilalinden
sonra Kuzey Kafkasya ve Doğu Karadeniz yörelerinden göçenlerin
yerleşmesiyle artmıştır. 30 Kasım 1997 Genel Nüfus Tespitine
göre ilçe nüfusu 36.972’dir. Merkez nüfus 19.604, köy nüfusu
ise 17.368’dir. İlçede kilometrekare başına 81 kişi düşmektedir.
Sahil kesiminde ise bu oran 90 kişi civarına yükselmektedir.
Eğitim
Akçakoca ilçesinde 7’si merkezde, 12’si köylerde olmak üzere
19 İlköğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda 4.986 öğrenci
eğitim görmektedir. İlköğretim alanında 205 öğretmen görev
yapmaktadır. Orta Öğretim de ise Merkezde 1 Lise, 1 Ticaret
Meslek Lisesi, 1 Endüstri Meslek Lisesi, 1 Kız Meslek Lisesi,
1 İmam Hatip Lisesi ve 1 Pratik Kız Sanat Okulu bulunmaktadır.
İlçede ortaöğretim alanında 1.015 öğrenci 75 öğretmenle
öğrenimlerine devam etmektedir. Akçakoca’da Abant İzzet
Baysal Üniversitesi’ne bağlı 4 yıllık Akçakoca Turizm işletmeciliği
ve Otelcilik Yüksek Okulu ve 2 yıllık Akçakoca İşletmecilik
Yüksek Okulu bulunmaktadır. Burada toplam öğrenci sayısı
ise 500’dür. Akçakoca halk Eğitim Merkezi tarafından 1999-2000
sezonunda Giyim, Bilgisayar, Makine Nakışı, el Sanatları
ve Saz olmak üzere muhtelif konularda kurslar açılmıştır.
Burada 132 öğrenci eğitim görmektedir. Akçakoca ilçesinde
1 Halk Kütüphanesi bulunmaktadır. Kütüphanenin kitap sayısı
ise 8.873’dür.
Spor
İlçede 2.000 kişilik çim menşeli tribünlü 1 futbol stadyumu,
250 kişilik 1 kapalı spor salonu mevcut olup, Aktaş, Kınık
köylerinde voleybol/basketbol sahası, Çayağzı, Uğurlu, Kurukavak,
Ortanca ve Melenağzı köylerinde futbol sahaları mevcuttur.
Sağlık
Akçakoca’da 50 yatıklı 1 Devlet Hastanesi, 2’si Merkezde
4’ü de Köylerde olmak üzere 6 Sağlık Ocağı bulunmaktadır.
Sağlık Ocakları şunlardır: 1 Nolu Merkez Sağlık Ocağı, 2
Nolu Merkez Sağlık Ocağı, Beyören Sağlık Ocağı, Uğurlu Sağlık
Ocağı, Melenağzı Sağlık Ocağı ve Kurukavak Sağlık Ocağı.
Sağlık ocaklarına bağlık 11 köyde de sağlık evleri mevcuttur.
Depremden sonra 50 yataklı devlet hastanesi orta hasarlı
hale geldiğinden sadece Sağlık Merkezi binası faaliyette
olup yatak sayısı 25’tir.Akçakoca ilçesinde 100 yataklı
Devlet Hastanesi inşaatı yapımına başlanmış, inşaatın %90’ı
tamamlanmıştır.
Ekonomi
Akçakoca halkının genel ekonomik faaliyetleri ve ana
geçim kaynakları tarım (özellikle fındık tarımı), tavukçuluk
ve balıkçılıktır.
Tarım
Akçakoca’da tarımsal faaliyetler açısından fındık üretimi
%95 gibi bir orana sahiptir. Arazinin engebeli oluşu nedeniyle
diğer tarımsal ürünler yetiştiriciliği oldukça düşüktür.
1999 yılı itibariyle bölgede fındık üretimi 14 bin tondur.
İlçede son yıllar itibariyle yapılan meteorolojik rasat
çalışmaları baz alındığından sera ve örtü altı yetiştiriciliği
için uygun değerler arasında iklimin hüküm sürdüğü gözlenmiş,
demostrasyon niteliğinde başlayan örtü altı yetiştiriciliği
bugün için bir gelir kaynağı şekline dönüşmüştür. İlçede
fındık üretimine alternatif ürün çalışmaları doğrultusunda
ceviz bahçesi konusuna ağırlık verilmiştir. Ceviz üretimi
teşvik edilmektedir. Akçakoca’da son yıllarda kiwi üretimi
de önemli bir hale gelmiştir. Bu yönde çalışmalar sürdürülmektedir.
Hayvancılık
Akçakoca’da 7.750 civarında büyükbaş hayvan bulunmaktadır.
İlçede 180 civarında kümes ve broiler ve 2.000 civarında
fenni kovan bulunmaktadır. Yıllık piliç üretimi 7.500.000
adettir. Yıllık beyaz et üretimi ise 15.5000 tondur. Akçakoca’da
150 civarında teskereli balıkçı ve 60 civarında ruhsatlı
tekne mevcuttur.
Ormancılık
İlçede 16.953 hektar ormanlık saha vardır. Tamamen yapraklı
ağaçlardan müteşekkil orman varlığı ise yaklaşık 2.500.000
metreküptür. Ormanlardan yılda yaklaşık 7.500 metreküp yapacak
ve yaklaşık 500 ster yakacak üretimi gerçekleştirilmektedir.
Ticaret
İlçenin ulaşım durumu özelliği ve halkın geleneksel alışkanlıkları
nedeniyle bağlı köylerden doğuda kalanlar Alaplı ve Ereğli
ilçeleri ile, güneydeki köyler Düzce İli ile batıda kalan
köyler ise Karasu ve Adapazarı ile ticari ilişkilerini sürdürdüklerinden
ve özellikle de fındık üretiminin az emek ve işçilik gerektirmesine
rağmen yüksek gelir getirmesi nedeniyle ilçede ticari hayat
yeterince gelişmemiştir. Ana üretim fındık olduğundan mevsiminde
fındık ticareti ve Haziran-Eylül dönemlerinde de turizm
girdileri ile nakliyecilik ilçe ticaretini hareketlendirmektedir.
Akçakoca’da 2’si devlet bankası olmak üzere 3 adet banka
şubesi mevcuttur.
Sanayi
Akçakoca ilçesinde sanayi yeterince gelişmemiştir. Ancak
son yıllarda bu yönde gelişmeler gözlenmektedir. İlçede
Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’ne ait 222 ton/yıl
kapasiteli 1 adet Fındık Kırma Fabrikası mevcuttur. Ayrıca
Has iş Hasan İşleyen Fındık Koza Makinesi Saç İmalatı ve
Yılmaz Yem Hayvansal Ürünler Sanayi tesisi mevcuttur. Bunun
yanında Ereğli Demir Çelik Tesisi ürünlerini işleyen Sevil
Demir Çelik Sanayi, Sevil Boru Profil Sanayi, Ağır Haddecilik
Makine Sanayi, Çınar Boru Profil Sanayi ve Ümran Spiral
Kaynaklı Boru Sanayi olmak üzere 6 adet tesis faaliyet göstermektedir.
Turizm
Akçakoca ilçesi ekonomisinde turizm faaliyetleri önemli
bir yer tutar. Yaz aylarında ortalama 150.000 civarında
yerli turist ilçeye gelmektedir. İlçenin 35 km uzunluğundaki
kıyı şeridinde yer alan geniş ve kaliteli kumsalı, berrak
ve temiz denizi, Ceneviz Kalesi, Fakıllı Mağarası ve hepsinden
önemlisi halkının candan ve sıcak oluşu şehri aranan merkez
haline getirmektedir. İlçede ev pansiyonculuğunda yatak
kapasitesi 1.500 civarındadır. Kampinglerde çadır, karavan,
motor karavanlarıyla gelenlere yönelik 2.000 kişilik konaklama
kapasitesi bulunmaktadır. Akçakoca’da 331’i Turizm Bakanlığı’ndan
işletme belgeli, 850 kadarı da mahalli idarelerden ruhsatlı
toplam 1.181 resmi yatak kapasitesi bulunmaktadır. Özel
sektöre ait 150 yatak kapasiteli 4 yıldızlı Akçakoca Otel,
140 yatak kapasiteli 3 yıldızlı Diapolis Otel, 69 yatık
kapasiteli Katyun Otel, 70 yatak kapasiteli Koçan Otel’,
60 yatak kapasiteli Yılmaz Otel ve 40 yatak kapasiteli Mesen
Otel bulunmaktadır.
İdari Yapı
Akçakoca’nın 8 mahallesi ve 43 köyü vardır. İlçe nüfus mozaiğinin
karışık olması toplu köy yerleşimine imkan vermediğinden
dağınık yerleşim hakim özelliktedir.
Akçakoca’nın Köyleri
Akkaya, Deredibi, Hemşin, Melenağzı, Aktaş, Dereköy, Kalkın,
Nazımbey, Altınçay, Dilaver, Karatavuk, Ortanca, Arabacı,
Doğancılar, Kepenç, Paşalar, Balatlı, Döngelli, Kınık, Sarıyayla,
Bayhanlı, Edilli, Kirazlı, Subaşı, Beyören, Esmahanım, Koçar,
Tahirli, Çayağzı, Fakıllı, Koçullu, Tepeköy, Çiçekpınar,
Göktepe, Küpler, Uğurlu, Dadalı, Hasançavuş, Kurugöl, Yenice,
Davutağa, Kurukavak, Yeşilköy
Sayfa Başına Dön - Yukarı
|
İLÇENİN ADI : ÇİLİMLİ
- Daha
Detaylı Bilgi İçin -> www.cilimli.gov.tr adresini
ziyaret ediniz...
Konum
Çilimli Batı Karadeniz
Bölgesinde yer almakta olup, doğusunda ve güneyinde
Düzce ili, batısında Cumayeri ilçesi ve kuzeyinde
Akçakoca ilçesi bulunmaktadır.
Tarih
Moğol
istilası ile çöken Selçuklu Devleti’nden sonra
Anadolu’da 26 Türk Beyliği kurulmuştur. Bu beyliklerden
biri olan ve Söğüt yöresinde bulunan Osmanlı Beyliği
Bizanslılarla sınırdaştı. Bu Beylik zamanla sınırlarını
aşarak topraklarını genişletmeye başladı. Osman Gazi’den
sonra yerine geçen oğlu Orhan Gazi’nin Komutanlarından
Konuralp Bey, Bizans tekfurları ile yaptığı savaşlar
sonunda Konuralp ve çevresindeki Çilimli’yi
Türk Hakimiyeti altına almıştır. Osmanlı Bizans döneminde
Gümüşova’da çıkarılan madenlerin işlendiği ve
zamanın darphanesi olduğu adının da buradan geldiği,
“Çil’mi” sözcüğünün zamanla “Çilimli”
olarak değişikliğe uğradığı halk arasında yaygın olarak
söylenmektedir. 1869 yılına kadar Kastamonu Vilayeti
Bolu Mutasarrıflığı Göynük Kasabasına bağlı bir köy
olan Çilimli, Düzce’nin kaza olmasından sonra
Düzce’ye bağlanmıştır. 1957 yılında Belediye
teşkilatı kurulmuştur. Çilimli 1958 yılında nahiye
olmuş 1990 yılında da ilçe olmuştur. Çilimli, Aralık
1999 tarihinde Düzce’nin il olması nedeniyle
Düzce’ye bağlanmıştır.
Coğrafi Yapı
Çilimli’nin
deniz seviyesinden yüksekliği 120 metredir. Kuzeye
doğru gidildikçe rakım yükselmekte yer yer 600-700
metreyi bulabilmektedir. İlçenin yüzölçümü 7.022 hektardır.
Şehir merkezinden güneye doğru inildikçe arazi ova
şeklindedir. Kaplandere dağlarından doğan Bıçkı Deresi
ve Bayramali Derisi’nin birleşmesiyle meydana
gelen Akdere Suyu ilçe merkezinden geçmektedir.
Çilimli 1. derece deprem kuşağı üzerindedir. İlçenin
yıllık sıcaklık ortalaması 13.7 derecedir. Ortalama
yağış miktarı ise metrekareye 845 kg.dir. İlçe bol
yağışlı ve nemli bir iklim karakteri taşımaktadır.
Özellikle kış aylarında Düzce Ovası’nda görülen
sis tabakasına Çilimli ve civarında rastalınmamakta
bu 8nedenle yerleşim alanı olarak ideal bir konumdadır.
Nüfus
Çilimli
ilçe olması ile birlikte yapılaşmada kısmende olsa
bir hareketlilik gözlenmiş, ancak ilçenin konumu büyük
yerleşim merkezlerinin güzergahında bulunmayışı, Düzce’ye
yakın oluşu ve halkın çoğunluğunun Düzce ile irtibatı
olması nedeniyle nüfus oranında bir azalma gözlenmektedir.
En son 1997 yılında yapılan Genel Nüfus sayımına göre
ilçenin toplam nüfusu 14.871’dir. Köylerde yaşayanların
sayısı 10.910, şehirde yaşayanların sayısı ise 3.961’dir.
Eğitim
Çilimli’de
1 adet Çok Programlı Lise, 24 adet ilköğretim okulu
bulunmaktadır. Bu ilköğretim okullarından 14’ünde
taşımalı eğitim yapılmaktadır. İlköğretimde 1.125
kız, 1.170 erkek öğrenci olmak üzere toplam 2.295
öğrenci eğitim görmektedir. Lise’de ise toplam
54 öğrenci bulunmaktadır. İlçe Halk Eğitim Merkezi
tarafından açılan Temel Giyim ve Makine Nakışı kurslarına
30 öğrenci devam etmektedir. İlçede okuma yazma oranı
%95’dir.
Spor
Çilimli’nin
1. Amatör Küme Liginde mücadelesini sürdürmekte olan
1 spor kulübü mevcuttur. İlçede 1 adet stadyum ve
belediyeye ait 1 adet de halı saha bulunmaktadır.
Sağlık
Çilimli’de
1’i Merkez’de olmak üzere Dikmeli ve Pırpır
Sağlık Ocakları olmak üzere 3 adet sağlık ocağı bulunmaktadır.
Bu sağlık ocaklarına bağlı sağlık evleri de halka
sağlık hizmetlerini sunmaktadır. İlçe merkezinde 10
yataklı sağlık merkezi tamamlanmıştır.
Ekonomi
İlçenin
ekonomisi genelde tarıma dayalıdır. Yörede başlıca
fındık, mısır, tütün, şeker pancarı ve diğer sebze
çeşitleri ile çeltik üretilmektedir. İlçe 7.022 hektar
alana sahip olup, bu arazinin 2.219 hektarı tarla
arazisi, 3.816 hektarı bağ-bahçe arazisi, 195 hektarı
çayır ve mera arazisi, 387 hektarı ormanlık, 215 hektarı
tarıma elverişsiz alan ve 190 hektarı iskan alanıdır.
İlçenin %54,34’ü fındık ve bağ-bahçe arazisidir.
İlçenin 1999 fındık üretimi 4.500 tondur. İlçede 5.700
adet büyük baş, 500 adet küçük baş, 92.750 civarında
da kanatlı hayvan bulunmaktadır. 1.200 adet fenni
kovan mevcut olup yıllık bal üretimi 32 tondur. 1999
yılında kırmızı et üretimi 105 tondur. İlçede özel
sektöre ait 2 adet fındık kırma fabrikası bulunmaktadır.
Bunun yanında 3K Kelebek Mobilya ve Dekorasyon Tesisleri’de
ilçede faaliyet göstermektedir. Ayrıca ilçede Düzkap
Sunta Fabrikası, İto Kilit Fabrikası, Parrot Tekstil
Fabrikası, Rotmans, Marlboro Tütün Fabrikası ve Karaüçler
Gıda Sanayi A.Ş.’de ilçe ekonomisine büyük katkılar
sağlamaktadır. İlçede Ziraat Bankası’nın şubesi
de bulunmaktadır.
İdari Durum
Çilimli
1990 tarihinde Düzce’den ayrılarak müstakil
bir ilçe olmuştur. Aralık 1999 tarihinde de Düzce’nin
il olmasıyla birlikte Çilimli, Düzce’ye bağlanmıştır.
İlçe merkezinde bir belediye teşkilatı bulunmaktadır.
İlçenin 3 mahallesi ve 22 köyü vardır. Yerleşim yerleri
birbirine yakın bir konumdadır.
Çilimli'nin Köyleri:
| Alacamescit |
İshaklar |
Söğütlü |
| Arabacı |
Kafyayla |
Tepeköy |
| Bıçkıbaşı |
Karaçörtlen |
Topçular |
| Çalılık |
Kırkharman |
Yeniköy |
| Dikmeli |
Kirazarla |
Yenivakıf |
| Döngelli |
Kuşoğlu |
Yukarıkaraköy |
| Esenli |
Pırpır |
|
| Hızardere |
Sarımeşe |
|
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
| |
İLÇENİN
ADI : CUMAYERİ
Tarih
Cumayeri 1987 yılında Gümüşova beldesiyle birlikte
birleşerek Cumaova adı altında ilçe olmuştur. Cumayeri,
1993 tarihinde Gümüşova’dan ayrılmış ve müstakil
bir ilçe olmuştur. Cumayeri, Aralık 1999’da
Düzce’nin il olmasıyla birlikte Düzce’ye
bağlanmıştır.
Konumu
Düzce’nin kuzeybatısında yer alan Cumayeri ilçesi
batıda Sakarya ili, Kuzeyde Akçakoca ilçesi, doğuda
Çilimli ilçesi ve güneyde Gümüşova ilçesiyle komşudur.
|
Nüfus
1997
Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin nüfusu 11.501’dir.
İlçe Merkezinin nüfusu 6.719, köy nüfusu ise 4.982’dir.
Coğrafi Yapı
Cumayeri’nin yüzölçümü 10.011 hektardır. İlçe Batı
Karadeniz dağlarının sahile paralel olarak uzanan şeridin
hududunu teşkil etmektedir. İlçe topraklarının 5.619 hektarı
fındık bahçeleri, 214 hektarı tarla arazisi, 163 hektarı
mera arazisi, 3.520’si ormanlık saha ve 200’üde
başka arazileri teşkil eder. Buna göre %55’i meyvelik
saha, %3’ü tarla arazisi, %3’ü mera, %34’ü
ormanlık, %2’si diğer ve %3’ü elverişsiz arazidir.
Ekonomi
İlçe
ekonomisi büyük ölçüde tarıma dayalıdır. Arazi yapısının
genellikle meyilli oluşu nedeniyle ilçe genelinde fındık
üretimi yoğunluktadır. İlçede yıllık fındık üretimi ortalama
8.5000 tondur. Bunun yanında nispeten düz olan arazide mısır,
tütün, buğday ve şekerpancarı üretimi yapılmaktadır.İlçede
hayvancılık da önemli bir yere sahip olmakla birlikte istenilen
düzeye ulaşamamıştır. Cumayeri’nde 3.351 adet sığır,
395 adet koyun, 8.520 adet kümes hayvanı, 260 adet de arı
kovanı bulunmaktadır. Cuma günleri ilçede büyük bir pazar
kurulur. İlçe çevresinden gelen insanlarla Cuma günleri
şehir en hareketli günün yaşar.
Eğitim
Cumayeri’nde 1 adet Çok Programlı Lise, 24 adet de
ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu ilköğretim okullarından
bazılarında taşımalı eğitim uygulanmaktadır.
Sağlık
İlçe Merkezinde 1 adet Sağlık Ocağı bulunmaktadır. Bu sağlık
ocağı 20 köye hizmet vermektedir. Merkez Sağlık Ocağı’na
bağlık Akpınar, Dokuzdeğirmen, Iğdır ve Ordulukaradere köylerinde
de birer Sağlık Evi bulunmaktadır.
İdari Yapı
Cumayeri’ne bağlı 5 mahalle ve 20 köy vardır.
Cumayeri’nin Köyleri:
| Akpınar |
Harmankaya |
Subaşı |
| Avlıyan |
Iğdır |
Taşlık |
| Büyükmelen |
Kızılüzüm |
Üvezbeli |
| Çamlıpınar |
Mısırlık |
Yenitepe |
| Dokutdeğirmen |
Ordulukaradere |
Yeşiltepe |
| Esentepe |
Ören |
Yukarıavlıyan |
| Hamascık |
Sırtpınar |
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
İLÇENİN ADI : GÖLYAKA
| |
Konum
Gölyaka ilçesi Batı Karadeniz Bölgesi, batı sınırları
içerisinde Düzce İlinin en batı ucunda yer almaktadır.
Doğuda Düzce ili, batıda Sakarya’nın Hendek
ilçesi, kuzeyde Gümüşova ilçesi ve güneyde Bolu’nun
Mudurnu ilçesi ile çevrilidir.
|
Tarih
İlçede, tarih öncesi insan yaşantısına dair kesin delil
ve kalıntılar bulunmamasına rağmen, sahip olduğu coğrafi
konumu ve tabiatı itibariyle ilk çağlardan itibaren insan
yerleşmesine uygun bir yöre olarak karşımıza çıkmaktadır.
Gölyaka’yı içine alan toprakların ilk sahipleri
Proto Hititler’dir. Gölyaka ve civarına yapılan
göçler sırasında yaklaşık 400 yıldır burada yaşayan ve
yerli Türklerin bulunduğu görülmüştür. Gölyaka bir göl
ve yanı başında kurulan imamlara Köyü ile tarih sahnesine
çıkmıştır. Evliya Çelebi, Katip Çelebi ve batı batılı
gezginlerin ilgisini çekebilmiştir. Birinci Dünya Savaşı
öncesi ve sonrasında Osmanlı İmparatorluğu’nca kaybedilen
veya Osmanlı otoritesinin sarsıldığı bölgelerden Kafkasya’dan,
Doğu Karadeniz Bölgesi’nden, Balkanlar’dan,
Akdeniz Bölgesi’nden ve Kuzey Irak’tan olmak
üzere beş ana grupta bölgemize büyük göçler olmuştur.
İmamlar Köyü 1932 yılında nahiye olmuş, 3 yıl sonra nahiyeliği
kaldırılmış tekrar köye dönüştürülmüştür. İmamlar ismi
1962 yılında Gölyaka olarak değiştirilmiştir. Gölyaka
nahiyesinde 1967 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur.
Gölyaka Belediyesi Düzce ilçesine bağlık bir nahiye (bucak)
iken 1987’de ilçe yapılarak Bolu’ya bağlanmıştır.
Gölyaka 17 Ağustos Körfez depreminde en fazla hasar gören
yerlerden biri olmuştur. 12 Kasım Düzce depreminde de
ilçe büyük hasar görmüştür. Her iki depremde de toplam
106 kişi hayatını kaybetmiş ve 317 kişi yaralanmıştır.
Depremlerin ardından Aralık 1999’da Düzce’nin
il olması nedeniyle Gölyaka, Düzce’ye bağlanmıştır.
Coğrafi Yapı
Düzce ilinin batı ucunda yer alan Gölyaka’nın yüzölçümü
219.983 km2’dir.İlçe, kuzeyde ve güneyde bulunan
Bolu ve Köroğlu Dağlarının uzantısı olan sıra dağlar arasında
yer almaktadır. Güneydeki dağlar daha yüksek olduğundan
ilçenin güney kesimi yüksek dağ kitlesi ve ormanlık alanlar
ile kaplıdır. İlçenin kuzey bölümü kuzeye doğru genişleyen
bir ovadır ve bu ova Düzce Ovası ile bitişik durumdadır.
İlçeyi Düzce Ovası’ndan ayıran Büyük Melen Irmağı
ve Efteni Gölü’dür. İlçe Merkezi Efteni Gölü’nün
batısında düz ovada kurulmuş olup, rakımı 100 metre civarındadır.
Yerleşim durumu olarak ova kısımları düz, dağlık ve yüksek
kısımları topografik yapı olarak dik bir eğime sahiptir.
Arazi yapısı olarak genellikle kumlu-killi ve yer yer
mil karışımı alüvyonlu topraklardan ve çok sulak gevşek
bir yapıya sahiptir. Gölyaka su kaynakları bakımından
Düzce’nin en zengin ilçelerinden biridir. İlçenin
şu göller bulunur: Efteni Gölü, Kara Göl, Sarı Göl, Cılbız
Kuyusu, Gölcük, Kuru Göl ve Katır Gölü. Gölyaka yaylaları
açısından da zengindir. Pürenli, Kardüz, Yanık, Unluk
ve Kızık yaylaları en başta gelen yaylalarıdır. Bu yaylalar
yayla turizmi açısından gelecek vaadetmektedir. Özellikle
de Kardüz yaylası kış sporları ve turizmi için geleceğin
merkezleri arasında gösterilmektedir.Melen Irmağı ve Aksu
Çayı’da Gölyaka’nın ırmaklarından en başta
gelenleridir. Bu ırmaklarda balıkçılık sporu yapılmaktadır.
Gölyaka bütün bu güzelliklerinin yanı sıra ormanlarıyla
da doğanın tüm güzelliğini sergiler. Başlıca ormanları
şunlardır. Karamahmut, Keltepe, Güney, Çamlık, Koruluk,
Büyük ve Küçük Balkaya, Karadağ, Mercantepe, Emeksiz,
Konaş Sağlamsu, Unluk ve Baltepe. İlçe Kuzeydoğu Anadolu
aktif fayı üzerinde bulunduğundan 1. derecede deprem bölgesidir.
17 Ağustos depreminde ilçede derin çatlak ve yarıklar
oluşmuş yer yer kaymalar meydana gelmiştir. Bunun en büyük
nedenlerinden biri fayın üzerinde oluşudur. Diğeri ise
toprak yapısının sulak oluşudur.
Nüfus
1997’de yapılan Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin
toplam nüfusu 18.155’dir. İlçe merkezinin nüfusu
5.267, köy nüfusu ise 12.888’dir. İlçenin 17 Ağustos
ve 12 Kasım 1999 tarihlerinde olmak üzere iki defa üst
üste deprem felaketi yaşamı nedeniyle özellikle ilçe merkezindeki
nüfus köylere akın etmiştir.
Eğitim
Gölyaka’da 1 adet Çok Programlı Lise ve 10 adet
de ilköğretim okulu bulunmaktadır. İlköğretim alanındaki
öğrenci sayısı 2.698, lisedeki öğrenci sayısı ise 203’dür.
İlçede Halk Eğitim Merkezi’de bulunmaktadır.
Deprem
17 Ağustos 1999 tarihinde Marmara bölgesinde meydana gelen
depremde yüzey kırığı Düzce’nin yaklaşık 6 km. güney
batısında Gölyaka yakınlarında bitmektedir. Bu depremden
üç ay sonra meydana gelen Düzce Depremi, 17 Ağustos kırığının
kuzey doğu ucu ile Bolu tüneli arasındaki kesimi kırmıştır.
12 Kasım 1999 kuzey kırığının batı ucunda yaklaşık 9 km.
lik kısım 17 Ağustos Depreminde de kırılmıştır. Ancak
17 Ağustos Depreminde bu kısım üzerindeki yanal yer değiştirme,
batıdan doğuya doğru azalarak devam etmiş, Gölyaka civarında
30 cm. ye kadar azalmış ve kırığın sonuna doğru yanal
yer değiştirme kaybolarak kuzey kırığı yalnızca çatlaklar
biçiminde takip edilebilmiştir. 12 Kasım kuzey kırığı
17 Ağustos kuzey kırığının tam doğu ucu doğrultusunda
gelişmemiş bu bölgede sağa sıçrama yaparak gelişmiştir.
Bu sağa sıçramanın olduğu bölgede düşey yer değiştirme
egemendir. 12 Kasım 1999 Depreminde Hacıyakup Köyü civarında
yanal yer değiştirme 40-50 cm. civarında iken düşey yer
değiştirme yer yer 3 metreye varmaktadır. En büyük düşey
yer değiştirme Efteni Gölü’nün güneyinde görülmektedir.
Efteni Gölü’nün güneydoğusunda ve daha güneye doğru
sıvılaşma yapıları gelişmiştir. Her iki depremden de büyük
hasar alan Gölyaka’da toplam 106 kişi hayatını kaybetmiş,
317 kişi de yaralanmıştır. İlçede ağır/yıkık bina sayısı
konut sayısı 1.225, orta hasarlı konut sayısı 538 ve hafif
hasarlı konut sayısı ise 766’dır. Ağır/yıkık işyeri
sayısı 317, orta hasarlı işyeri sayısı 538 ve hafif hasarlı
işyeri sayısı 99’dur.
İdari Yapı
Gölyaka
ilçesinin merkezinde 1 adet belediye bulunmaktadır. İlçenin
6 mahallesi ve 23 köyü vardır.
Gölyaka’nın Köyleri:
| Aksu |
Hacısüleymanbey |
Sarıdere |
| Bakacak |
Hacıyakup |
Taylık |
| Bekiroğlu |
Hamamüstü |
Yazıpınar |
| Çamlıbel |
İçmeler |
Yazlık |
| Çayköy |
Kemeryanı |
Yeşilova |
| Değirmentepe |
Kuyudüzü |
Yunusefendi |
| Esen |
Muhapdede |
Zekeriyaköy |
| Güzeldere |
Saçmalıpınar |
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
İLÇENİN ADI : GÜMÜŞOVA
Konumu
Gümüşova ilçesi D-100 Karayolu üzerinde bulunmaktadır.
İlçe Düzce iline 18 km. mesafede olup Düzce ovasının
bitişiğindedir. Düzce’nin güneybatısında yer alan
Gümüşova, batıda Sakarya ili, güneybatıda Bolu ili,
güneyde Gölyaka ilçesi, doğuda Çilimli ilçesi ve kuzeyde
Cumayeri ilçesiyle komşudur.
Tarih
Gümüşova ilçesi 1321 yılında Osman Bey’in silah
arkadaşı Konuralp Gazi tarafından Düzce ve Üskübü ile
birlikte fethedilmiştir. Bu bölge yerleşim yeri olarak
Fatih Sultan Mehmet döneminden itibaren kullanılmaya
başlanmıştır. Daha sonra bu bölge büyük askeri yararlıklar
gösteren Davut Paşa’ya Fatih Sultan Mehmet tarafından
“tımar” olarak verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu
ordusunda bulunan hayvanların kışlaklıyacağı ahırların
Gümüşova’da yapılması sebebiyle Kışla adını almıştır.
Birinci Dünya Savaşı esnasında Kışla işgale uğramıştır.
Milli Mücadele döneminde cereyan eden Düzce İsyanları,
yoğunlukla bu bölgede etkisini göstermiştir. Daha sonra
bu isyanlar Ali Fuat CEBESOY ile Mareşal Fevzi ÇAKMAK
tarafından önlenmiştir. Kışla 1927 yılında nahiyelik
sıfatını kazanmıştır. 1963 yılında Belediye teşkilatı
kurulmuştur. Kışla, 1987 yılında Cumayeri ile birleşerek
Cumaova ilçesi adını almıştır. 1993 tarihinde Cumayeri’nden
ayrılarak Gümüşova adı altında yeni ve müstakil bir
ilçe haline gelmiştir. Gümüşova, Aralık 1999 tarihinde
Düzce’nin il olması dolayısıyla Düzce’ye
bağlandı.
Coğrafi Yapı
Gümüşova ilçesinin yüzölçümü 9.000 hektar, rakımı ise
128’dir. İlçede tipik bir Karadeniz iklimi hüküm
sürer. Yazları sıcak ve yağışlı, kışları serin ve yağışlıdır.
Sonbahar ve ilkbahar da sis oranı yüksek tir. Bölge
bitki örtüsü bakımından zengindir. Avlanmanın serbest
olduğu dönemlerde ilçeden geçen Melen Çayı’nda
balık avcılığı yapılmaktadır. İlçe fındık, çay, kayın
ve ceviz gibi Karadeniz iklimine has bitki dokusuna
sahiptir.
Nüfus
1997 Genel Nüfus Sayımına göre ilçenin toplam nüfusu
16.879’dur. İlçe merkezinin nüfusu 10.754, köy
nüfusu ise 6.125’dir.İlçenin dış göç olayı azdır.
İlçeye bağlı köylerden merkeze iç göç olmaktadır.
Eğitim
Gümüşova’da 1 adet Lise ve 8 adet ilköğretim okulu
bulunmaktadır. İlçedeki toplam öğrenci sayısı ise 2.336’dır.
Gümüşova Halk Eğitim Merkezi tarafından Giyim ve Makine
Nakışı kurslarında yaklaşık 60 öğrenci eğitim görmektedir.
Ekonomi
Tarım
İlçe halkının büyük çoğunluğu çiftçidir. Halkın
geçim kaynağı başta fındık olmak üzere sırayla mısır,
buğday ve pancar izlemektedir. Tarım alanı tahmini 475
hektardır. İlçede fındık ürünün kırımının yapıldığı
ve işlendiği 4 adet fındık fabrikası mevcuttur. İlçe
halkının %70’i fındık tarımı iştigal etmektedir.
Hayvancılık
İlçede hayvancılık ile uğraşan çiftçi sayısı oldukça
azdır. Yaklaşık olarak 5.100 büyük baş hayvan, 925 civarında
küçük baş hayvan bulunmaktadır. Ayrıcı 1.200 kovanla
arıcılık yapılmaktadır.
Sanayi
İlçede 4 adet fındık fabrikası, 1 adet ambalaj fabrikası
ve 2 adet de tekstil ürünlerini işleyen tesis bulunmaktadır.
Bunların bir tanesi entegre fındık fabrikasıdır. Ayrıca
oto tamirhaneleri, demir doğrama atölyesi ile belediye
ait büz fabrikası bulunmaktadır.
İdari Durum
Gümüşova’nın 6 mahallesi ve 18 köyü vardır.
Gümüşova’nın Köyleri:
| Adaköy |
Elmacık |
Pazarcık |
Yeşilyayla |
| Ardıçdibi |
Hacıkadirler |
Selamlar |
Yıldıztepe |
| Çaybükü |
Halilbey |
Soğuksu |
Yongalık |
| Deddüzü |
Kahveleryanı |
Sultaniye |
|
| Dereköy |
Kıyıköy |
Yakabaşı |
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
İLÇENİN ADI : KAYNAŞLI
Konum
Kaynaşlı, İstanbul-Ankara yolu üzerinde, Bolu Dağı’nın
Düzce Ovası’yla birleştiği boğazda kurulmuştur.
İlçe doğu ve güneyden Bolu İli, Batıdan Düzce İli
ve kuzeyden Yığılca ilçesiyle komşudur. D-100 karayolu
ilçenin tam ortasından, Anadolu otobanı da kuzeyinden
geçmektedir.
Tarih
Kaynaşlı Düzce’nin bir bucağı iken Aralık 1999
tarihinde Düzce’nin il olması hakkındaki Kararnameyle
birlikte ilçe yapılmış ve Düzce’ye bağlanmıştır.
Deprem
12 Kasım 1999’da meydana gelen Düzce depreminde
Kaynaşlı yerle bir olmuştur. Uzun fay kırıklarının
ve çatlaklarının oluştuğu ilçede 313 kişi hayatını
kaybetmiş, 544 kişide yaralanmıştır.12 Kasım depreminde
Kuzey Anadolu Fayı kırığı Kaynaşlı’da son bulmuştur.
Fayın ucunda bulunan Kaynaşlı bu nedenle 12 Kasım
depreminden en fazla etkilenen yerleşim yeridir. Şehirde
bulunan binaların %90’ından fazlası hasar almıştır.
Nüfus
1997 yılında yapılan Genel Nüfus Sayımına göre Kaynaşlı’nın
toplam nüfusu 6.760’dır.
Ekonomi
Kaynaşlı ekonomisi büyük ölçüde sanayiye dayalıdır.
Bunun yanında nakliyecilik ve yıllık ortalama 50.000
tonu bulan fındık üretimi de ilçe ekonomisinde önde
gelen sektörler olmaktadır. Buğday ve mısır üretimi
de ilçede oldukça yaygındır.İlçe ekonomisinde hayvancılık
ve balıkçılık da önemli bir yer tutmaktadır. Ancak
depremde şehirde bulunan balık çiftlikleri ve ahırlar
yıkılmıştır.Şehirde başta Süperlit Boru Fabrikası,
Anlaş Lastik Fabrikası, Akışık Ampul Fabrikası ve
Karolit Mermer Fabrikası olmak üzere irili ufaklı
fabrikalar bulunmaktadır. Bu fabrikalar depremle birlikte
hasar aldığından tam kapasite çalışamamaktadırlar.
İlçe sınırları içinde toplam 12 adet dinlenme tesisi
mevcuttur. Bu tesisler D-100 karayolu üzerinde olup
günde ortalama 30.000-40.000 kişiye hizmet vermektedirler.
Buralarda yaklaşık 1.500 kişi istihdam edilmektedir.
Bu bakımdan dinlenme tesislerinin şehir ekonomisi
içinde önemli bir yeri vardır.
Eğitim
Kaynaşlı ilçesinde 1 adet Lise, 4 taşıma merkezi durumunda
ilköğretim okulu ve 6 adet birleştirilmiş sınıflı
ilköğretim okulu bulunmaktadır. Ayrıca şehirde Halk
Eğitim Merkezi de bulunmaktadır. Bu okullarda toplam
2.504 öğrenci eğitim görmektedir.
Sağlık
Kaynaşlı’da Merkez Sağlık Ocağı, Dipsizgöl Sağlık
Ocağı, 112 Acil Yardım İstasyonu, Üçköprü Sağlık Evi,
Çamoluk Sağlık Evi ve Yeniyurt Sağlık Evi bulunmaktadır.
İdari Yapı
Kaynaşlı’ya bağlık 19 adet köy bulunmaktadır.
Kaynaşlı’nın Köyleri:
| Altunköy |
Çatalçam |
Dipsizgöl |
Sazköy |
| Bıçkıyanı |
Darıyeribakacak |
Fındıklı |
Tavak |
| Çakırsayvan |
Darıyerihasanbey |
Hacıazizler |
Üçköprü |
| Çamlıca |
Darıyerimengencik |
Muratbey |
Yeniyurt |
| Çamoluk |
Darıyeriyürükler |
Sarıçökek |
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
İLÇENİN ADI
: YIĞILCA Daha
Detaylı bilgi için -> www.yigilca.gov.tr adresini ziyaret
ediniz...
Konum
Yığılca, batıdan Düzce ili ve Akçakoca ilçesi, güneyden
Kaynaşlı ilçesi ve Bolu ili, kuzeyden Zonguldak ilinin Alaplı
ilçesi, doğudan Bolu ilinin Mengen ilçesi ile çevrili bulunmaktadır.
İlçenin il merkezine uzaklığı 38 km. olup en yakın komşu
kentlerden Adapazarı’na 100 km, Ankara’ya 276
km ve İstanbul’a 234 km. uzaklıktadır.
Tarih
Düzce’nin Yığılca ilçesi, Düzce ve komşu ilçe Akçakoca
ile birlikte 1321-1323 yılları arasında Osmanlı hakimiyetine
girmiştir. Orhan Gazi’nin komutanlarından birinin
bölgede yığınak yaptığı ve ilçenin isminin de buradan geldiği
tahmin edilmektedir. Yörede Orhan ismini taşıyan bir dağ
bir camii ayrıca Redifler isminde bir köyün varlığı bu tahmini
doğrulamaktadır. Çünkü Orhan Gazi’nin küçük ordu kuvvetlerine
REDİF isminin verildiği bilinmektedir. Yığılca 1904 tarihinde
bucak olarak Düzce’ye bağlanmış, 1954 yılında da müstakil
bir ilçe olmuştur. Aralık 1999 tarihinde Düzce’nin
il olması dolayısıyla Yığılca, Düzce’nin ilçesi olmuştur.
Coğrafi Yapı
İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 350 m., yüzölçümü
640 kilometrekaredir. Engebeli ve eğimi fazla olan bir alanda
kurulmuş ilçenin ziraat arazisi çok yetersiz, genelde ormanlık
arazi hakimdir. İlçenin iklimi Batı Karadeniz iklimini andıran
ılıman bir iklimdir. Yığılca ilçesi, Düzce Ovası’nı
sulayan Hasanlar Barajı Gölü’ne dökülen Melendere
Çayı’nın yukarı havzasında yer alır. En tepedeki Yaylatepe
Köyü hariç diğer köyler bu havzanın güney ve kuzeyindeki
yamaçlara birer sıra halinde dizilmişlerdir. Bu biçimi ile
uzun
bir “U” görünümünde olan havza oldukça dağlık
ve sarptır. Havzayı çevreleyen belli başlı tepeler: Yaylacık
Tepe, Köybaşı Tepe (678 m), Kızıltepe (1486 m), Sarıkaya
Tepe (1036 m), Bacaklıyayla (1137 m), Aktaş Sırtları (1271
m), Kiriş Tepe (1398 m), Geymen Tepe (1438 m), İğnekiriş
Tepe (987 m) ve Kırıksapağı Tepe (919 m)’dir. İlçe
akarsu yönünden oldukça zengindir. Doğudan batıya doğru
uzanan Melen Çayı, Kuzeyden ve güneyden zengin derelerle
beslenir. Önemli dereler, Karadere, Aksu Deresi, incirli
Deresi, Hacı Deresi, Mahyaderesi, Karakaş Deresi, Naşlar
Deresi ve İğneler Deresi’dir. İlçe sınırları içinde
Hasanlar Barajı’da yer alır.
Nüfus
İlçenin 1997 Genel Nüfus Sayımına göre toplam nüfusu 20.646’dır.
Bu nüfusun 3.477’si ilçe merkezinde, 17.169’u
da köylerde yaşamaktadır. Buna göre toplam nüfusun %16’su
ilçe merkezinde, %84’ü de kırsal kesimde yaşamaktadır.
İlçe de kilometrekareye düşen insan sayısı ise 31’dir.
İlçe verimsiz arazilere sahip olmasından dolayı büyük şehirlere
göç vermektedir.
Sağlık
Yığılca’da 25 Yataklı 1 Devlet Hastanesi, biri şehirde
olmak üzere 3 adet de sağlık ocağı bulunmaktadır. Sağlık
Ocakları şunlardır: Merkez Sağlık Ocağı, Çukurören Köyü
Sağlık Ocağı ve Hoşafoğlu Köyü Sağlık Ocağı.
Eğitim
Yığılca’da 47 ilköğretim okulu vardır. Bunlardan 17’si
taşımalıdır. İlçe’de 1 adet de Çok Programlı Lise
mevcuttur. Bu okullarda toplam 3718 öğrenci eğitim görmektedir.
İlçe’de ki toplam öğretmen sayısı ise 120’dir.
Yığılca’daki Halk Eğitim Merkezi’nde Makine
Nakışı ve Giyim olmak üzere iki kurs bulunmaktadır.
Ekonomi
İlçe coğrafi özelliği itibariyle eğimli, çoğu kayalık ve
ormanlık arazi yapısına sahip olduğundan, tarım arazisi
dar ve verimsizdir. Toplam tarımsal alan 104.250 dekar civarındadır.
İlçede ekili alan 14.950 hektardır. İlçe arazisinin 7.242
hektarı meyvelik, 196 hektarı sebzelik, 29.808 hektarı ormanlık,
2.682 hektarı çayır mera, 960 hektarı yerleşim alanı, 3
hektarı sanayi tesisi, 15.697 hektarı göl-bataklık-taşlıktır.
Yığılca’da yıllık ortalama buğday üretimi 7.500 ton,
arpa 600 ton, mısır 12.000 ton, çavdar 60 ton ve fındık
8.000 tondur. İlçede 8.500 adet sığır, 548 adet manda, 2.924
adet koyun, 1.226 adet keçi, 80 ad, 567 eşek, 70 katır ve
1.800 arı kovanı mevcuttur. Alabalık üretimi 3 üretme çiftliğinde
yıllık 3 tondur. Broiler tavuk üretimi yıllık 5.363.750’dir.
İlçe merkezinde iki adet devlet bankası bulunmaktadır.
İdari Durum
Yığılca’nın
29 mahallesi ve 39 köyü vardır. Köyler engebeli arazi üzerine
kurulmuştur. İlçenin sadece merkezinde belediye bulunmaktadır.
Yığılca’nın Köyleri:
| Akçaören |
Dutlar |
Hocatman |
Redifler |
| Aksaklar |
Gaziler |
Hoşafoğlu |
Sarıkaya |
| Asar |
Gelengöz |
İğneler |
Tıraşlar |
| Aydınyayla |
Geriş |
Karakaş |
Tuğrul |
| Bekirler |
Gökçeağaç |
Kırık |
Yağcılar |
| Çamlı |
Güney |
Kocaoğlu |
Yaylatepe |
| Çiftlikköy |
Hacılar
|
Köseler |
Yeniyar |
| Çukurören |
Hacıyeri |
Mengen |
Yılgı |
| Dibektaş |
Hebeler |
Naşlar |
Yoğunpelit |
| Doğanlar |
Hocaköy |
Orhangazi |
|
Sayfa
Başına Dön - Yukarı
|
|
|